Медитативные и дыхательные техники в восточных религиозных практиках. Шығыс діни тәжірибелеріндегі медитативті және тыныс алу техникалары

Аннотация

Данная статья посвящена таким методикам самосовершенствования, как медитация и пранаяма. Автор приходит к выводу о том, что восточные религиозно-мистические практики были направлены на постижение истинного бытия, слияния с Абсолютом, Дао, Высшей Йогой, основаны на особых физических и физиологических представлениях о человеческом организме, понимании человека как микрокосма и предполагали сложную и длительную подготовку тела и духа. Говоря об отличиях китайских и индийских религиозно-мистических практик, автор отмечает немаловажное обстоятельство. Если древнеиндийские практики были нацелены на достижение духовной свободы, достижение мокши, освобождение пуруши, то даосизм, в силу определенных мистических традиций, одной из своих задач ставил достижение физического долголетия, и даже бессмертия.Так или иначе, во многих духовно-телесных практиках, использующих медитативные и дыхательные техники в различных целях, прослеживается влияние индийской мистической психофизиологии, основанной на особом понимании человеческой сущности и места человека в мироздании. Аталған мақала медитация және пранаяма сияқты өзін жетілдіру әдістемелеріне арналған. Автор шығыс діни-мистикалық тәжірибелері нағыз болмысқа жетуге, Абсолютпен, Даомен, Жоғары Йогамен үйлесуге бағытталғаны туралы қорытындыға келді. Адам ағзасы туралы ерекше физикалық және физиологиялық көзқарастарға, адамды микрокосм ретінде түсінуге негізделген және дене мен рухты ұзақ дайындауға бағытталған. Қытай және үнді діни-мистикалық тәжірибелердің айырмашылығы туралы айта отырып, автор маңызды жайтқа көңіл бөледі. Егер көне үнді тәжірибелері рухани еркіндікке жетуге, мокшаға жетуге, пурушадан азат болуға бағытталса, онда, даосизм, белгілі бір мистикалық дәстүрлер арқасында физикалық ұзақ өмір және ажалсыздыққа жетуді міндеттерінің бірі ретінде қойған. Қалай болса да, көптеген рухани-тәндік тәжірибелерде адамның әлемде алатын орны мен адам мәнін ерекше түсінуге негізделген үнді мистикалық психофизиологияның ықпалы байқалады.